آشنایی با چاپ عكس

آشنایی با چاپ عكس

چاپ عكس

براي به دست آوردن عكس يا تصوير مثبت معمولا فيلم يا نگاتيو را روي كاغذ حساس عكاسي چاپ مي كنند ، چاپ عكس در تاريكخانه يا لابراتوار انجام مي شود.

مشخصات تاريكخانه چاپ عکس

تاريكخانه چاپ عکس محلي است كه از لحاظ نور كاملا عايق بندي باشد. براي جلوگيري از تجمع گرد و غبار و نظافت ، پوشش ديوارها رنگ و روغن يا كاشي كاري شده ، كف اتاق ضد آب بوده ، سيستم فاضلاب و لوله كشي آب داشته باشد ؛ همچنين داراي چند پريز برق و تهويه مطبوع باشد. ضمنا مواد تر تاريكخانه چاپ عکس بايد از آگرانديسور و كاغذ حساس فيلم  حتي الامكان فاصله داشته باشد و پرده اي ضخيم و مشكي بلافاصله پشت در ورودي قرار بگيرد تا از آمدن نور به داخل ، هنگام باز شدن در ، جلوگيري شود.

وسايلي كه در تاريكخانه چاپ عکس مورد نياز است عبارتند از : آگرانديسور ، كاش كاغذ براي مهار كردن كاغذ عكاسي روي پايه آگرانديسور، سه تشتک براي مراحل ظهور، توقف، ثبوت،ظرف مدرج، لامپ مخصوص تاريكخانه، زمان سنج آگرانديسور، خشك كن كاغذ، انبر كاغذ براي تشتک، كاغذ حساس عكاسي، ميز كار، قيچي، حوله، تنظيف براي پاک كردن فيلم.

آگرانديسور

آگرانديسور يا بزرگ ساز وسيله اي است براي نور دادن به كاغذ حساس عكاسي و چاپ عكس كه در دو نوع سياه و سفيد و رنگي ساخته شده است. نوع رنگي به فيلترهاي رنگي مجهز بوده، منبع نور آن متفاوت است. اين دستگاه از قسمتهاي زير تشكيل شده است:

1- منبع نور: يك لامپ شيري 75 يا 100 وات است كه نوري يكنواخت با دماي قابل تحمل ايجاد مي كند و درون محفظه اي قرار گرفته است.

2- كندانسور: وسيله تنظيم و يكنواخت كردن نور كه نورهاي پراكنده را يكنواخت كرده به سطح فيلم مي رساند.

3- كاش فيلم: محلي براي قرار دادن نگاتيو و بزرگنمايي تصوير

4- فانوسي قابل ارتجاع

5- لنز : با باز و بسته كردن ديافراگم لنز ، مقدار نور آگرانديسور كنترل مي شود و با چرخاندن حلقه وضوح روي لنز ، تصوير روي كاغذ حساس ، واضح مي شود.

6- فيلتر قرمز : نور ايمن جلوي لنز كه بر روي كاغذ حساس بي اثر است.

7- پايه دستگاه       9 – دستگيره هاي واضح سازي

9- دستگيره يا اهرم تنظيم ارتفاع : براي تعيين ابعاد عكس

كاغذ عكاسي

كاغذهاي عكاسي در انواع گوناگون ساخته و بر حسب خواص در چاپ عکس دسته بندي مي شوند :

1- كنتراست           2- جنس كاغذ         3- سطح كاغذ             4- رنگ كاغذ

5- حساسيت           6- ابعاد

كنتراست در كاغذ عكاسي

كاغذهاي عكاسي از نظر كنتراست به درجات زير تقسيم مي شوند:

1- كنتراست بسيار كم       2- كنتراست كم         3- كنتراست متوسط   4 – كنتراست زياد

5- كنتراست بسيار زياد     6- كنتراست متغير

نوع كنتراست بسيار كم و بسيار زياد ، رايج نيست.

1- كاغذهاي كم كنتراست يا نرم: براي چاپ نگاتيو با كنتراست زياد، به منظور به دست آوردن تصويري متعادل

2- كاغذهاي كنتراست متوسط يا « نرمال » : برا ي چاپ نگاتيوهايي با كنتراست متعادل با درجات تيرگي و روشنايي و درجات خاكستري متوسط.

3- كاغذهاي كنتراست زياد يا « هارد» براي چاپ نگاتيوهاي كم كنتراست .

اگر نگاتيو هنگام عكس برداري ، زياد نور ديده و تيره باشد ، بر روي كاغذ هارد چاپ مي شود ولي اگر در ظهور تيره شود ، روي كاغذ سافت چاپ مي شود.

4- كاغذهاي كنتراست متغير يا « مولتي گريد » : كاغذهاي ويژه اي كه با قرار دادن فيلترهاي رنگي د رمسير نور آگرانديسور ، مي توان كنتراست آنها را كم يا زياد نمود.

فيلتر زرد براي كاهش كنتراست وفيلتر ارغواني براي افزايش آن به كار مي رود.

جنس كاغذ عكاسي

كاغذهاي عكاسي ، پلاستيكي يا كاغذي هستند . كاغذهاي پلاستيكي ، زمان نوردهي ، ظهور و ثبوت كمتري نياز دارند وزمان 4 دقيقه براي شستشوي آنها كافي است . كاغذ پلاستيك را نبايد در خشك كن معمولي قرار داد چون در اثر گرماي زياد به رويه خشك كن مي چسبد فقط كافي است در هواي آزاد آويزان شود.

سطح كاغذهاي عكاسي

كاغذهاي عكاسي به سه نوع براق ، نيمه مات و مات تقسيم مي شوند. كاغذهاي مات نيز انواع مختلفي مانند صاف، ابريشمي، مخملي و غيره دارند. كاغذهاي براق پلاستيكي ، بعد از خشك شدن براق مي مانند. ولي كاغذهاي معمولي براق را بايد از طرف امولسيون روي صفحه خشك كن قرار داد تا بعد از 10 دقيقه خشك و براق شوند.

كاغذهاي براق اگر بدون خشك كن . خشك شوند، حالت براق آنها گرفته مي شود . از كاغذهاي براق برا ي چاپ عكسهايي با جزئيات زياد و واضح استفاده مي شود و براي عكسهايي كه حالت نمايشي دارند. از كاغذهاي مات ابريشمي ومخملي استفاده مي شود.

رنگ كاغذ عكاسي

كاغذهاي عكاسي در دو رنگ سفيد و كرم ساخته مي شوند كه نوع سفيد آن رايج تر است. در موقعي كه كنتراست نگاتيو زياد باشد . مي توان با استفاده از كاغذ كرم آم را كمي تعديل نمود.

سرعت و حساسيت

كاغذهاي عكاسي بر اساس حساسيت امولسيون به سه دسته تقسيم مي شوند:

1- كاغذهاي كلرور نقره : با حساسيت كم مخصوص چاپ كنتاكت

2- كاغذهاي برمور نقره : با حساسيت خيلي زياد مخصوص آگرانديسمان

3- كاغذهاي كلربرمورنقره : با حساسيتي كمتر از برمورها و با خواص مشترك دو نوع قبل.

ابعاد كاغذهاي عكاسي

بر اساس كاربرد ، كاغذها ابعاد مختلفي دارند:

1- كارت پستالي 15*10 سانتي متر

2- معمولي 18*13، 21*16 ، 24*18 ، 25*20 ، 30*24 ، 40*30 ، 60*50 ، سانتي متر

3- متري در توپهاي 10 متري با عرضهاي 60،100،132 سانتي متري

تشخيص سطح حساس كاغذ عكاسي

كاغذهاي عكاسي نيز مانند فيلم ، داراي امولسيون يا سطح حساس به نور هستند . سطح حساس به نور بايد هنگام عكاسي ، به سمت نگاتيو قرار گيرد . بايد دانست كه كاغذ عكاسي معمولا به سمت امولسيون انحنا دارد و اگر گوشه كاغذ در سمت امولسيون كمي تر شود. چسبناك مي گردد. تشخيص كاغذهاي بافت دار با دست كشيدن بر روي آن انجام مي گيرد.

چاپ كنتاكت

چاپ كنتاكت به معني قرار دادن فيلم و كاغذ بر روي هم ، بدون فاصله و چاپ عكس به اندازه نگاتيو است . براي اينكار مي توان از كاش كنتاكت استفاده كرد و يا با يك شيشه معمولي تخت با ضخامت 2 ميلي متر ، اين كار را انجام داد . يعني پس از قرار دادن فيلم ها روي سطح كاغذ حساس شيشه را با احتياط روي فيلمها قرار مي دهند تا فيلم و كاغذ روي هم منطبق شوند. اين مراحل ، زير نور قرمز تاريكخانه انجام مي شود.

نوار آزمون يا تست پله اي

به علت تيرگي و روشني فيلمهاي مختلف و حساسيت مختلف كاغذها ، بهتر است قبل از چاپ نهايي كنتاكت ، زمان مناسب نوردهي مشخص شود . به اين منظور يك تكه از كاغذ عكاسي مورد نظر را بريده در كاش كنتاكت قرار مي دهيم به طوري كه قسمت مات فيلم رو به امولسيون كاغذ باشد. به كمك يك تكه مقوا ، بخشي از مسير نور را بر روي كاغذ مي بنديم . سپس آگرانديسور را روشن كرده به مدت 5 ثانيه نور ميدهيم . آن گاه مجددا مقوا را مقداري كنار كشيده و 5 ثانيه ديگر نور مي دهيم. به اين ترتيب در 4 تا 5 مرحله به كاغذ نور ميدهيم كه در هر مرحله تكه قبل ، 5 ثانيه بيشتر از تكه بعدي نور ميبيند و در نهايت مرحله اول 25 ثانيه و مرحله آخر 5 ثانيه نور ديده است.

بعد از ظهور اين كاغذ در زمان 2 دقيقه و 3 دقيقه ثبوت و يك شستشوي كوتاه، تكه اي از تصوير با درجات مختلف تيرگي به دست مي آيد كه از بين آنها مناسبترين زمان نوردهي انتخاب مي شود . نوار آزمون را بايد زير نور معمولي ارزيابي كرد ؛ زيرا نور قرمز تاريكخانه آن را تيره تر نشان ميدهيد.

شرايط آگرانديسور در زمان نوردهي به نوار آزمون و چاپ اصلي بايد يكسان باشد همين طور شرايط ديگر

مانند نوع و دماي داروي ظهور و غيره.

بزرگ سازي عكس

از روي چاپهاي كنتاكت ، فيلم مناسب براي بزرگ سازي انتخاب مي شود . براي اين منظور لازم است نگاتيو در كاش فيلم آگرانديسور قرار گيرد . فيلم را پس از تميز كردن رو يه براق با دستمال مخصوص . به نحوي كه قسمت براق آن رو به بالا باشد . در كاش قرار مي دهيم . با روشن كردن آگرانديسور تصوير نگاتيو به صورت بزرگتر روي صفحه پايه آگرانديسور مي افتد . سپس كاش كاغذ را روي پايه آگرانديسور قرار ميدهيم و با بالا و پايين بردن كلاهك آگرانديسور ، اندازه مورد نظر عكس را روي كاش كاغذ مشخص نموده آن گاه تصوير را تنظيم مي كنيم.

ديافراگم لنز را كاملا باز كرده و با حركت دادن دستگيره واضح سازي تصوير را تنظيم مي كنيم . پس از آن 2 درجه ديافراگم را ميبنديم . سپس آگرانديسور را خاموش كرده يا فيلتر قرمز را جلوي لنز قرار مي دهيم . با استفاده از تست پله اي ، زمان نور دهي تعيين ميگردد . در نهايت نوار تست را در قسمتي از تصوير قرار ميدهيم كه رنگهاي تيره و روشن را در تمام مراحل تست ببينيم.

نور دهي به كاغذ عكاسي

در تاريكي يك ورق كاغذ عكاسي را از جعبه خارج كرده . در جعبه را خوب ميبنديم و سپس كاغذ را در كاش كاغذ  در كادر مورد نظر كه قبلا مشخص شده قرار ميدهيم . د رحالتي كه امولسيون رو به بالا باشد . به وسيله كاش كاغذ هم مي توان كاغذ را ثابت نگاه داشت و هم حاشيه سفيد دور كاغذ ايجادكرد.

بهتر است در اين مرحله براي قطع نوردهي ، از فيلتر قرمز آگرانديسور استفاده نشود . زيرا باعث تكان خوردن دستگاه و محو شدن تصوير مي گردد . راه حل مناسب استفاده از زمان سنج آگرانديسور است كه در زمان معين شده . به وسيله قطع كليد . نور قطع مي شود.

روشهاي كنترل در چاپ عكس

1- داجينگ يا سايه انداختن: در مواقعي كه تمام نقاط نگاتيو يكسان نيست و محلهاي به شدت تيره و روشن داريم، قسمتهاي روشن وتيره به زمانهاي نوردهي متفاوتي نياز دارند. در اين حالت اگر بر اساس تست پله اي زمان نوردهي براي قسمتهاي روشن عكس مناسب باشد. هنگام نوردهي ، 10 تا 15 ثانيه از تابيدن نور به محلهايي كه بر روي نگاتيو روشن تر ديده مي شوند ، جلوگيري مي كنيم تا جزئيات محو نشود.

2- سوزاندن: در اين روش بر خلاف داجينگ ، هنگام نوردهي ، به محلهاي روشن تر عكس كه روي نگاتيو تيره تر ديده مي شوند ، بايد نور بيشتري داده شود تا جزئيات ظاهر شوند.

در هردو حالت بايد عامل مسدود كننده را به آرامي بين لنز و كاغذ حركت داد تا مرز مشخص به وجود نيايد.

داروي ظهور ـ توقف ـ ثبوت

مراحل پاياني چاپ عكس ، شامل سه مرحله ظهور ، توقف ، ثبوت و يك مرحله شستشو مي باشد.

داروي ظهور فيلم و عكس متفاوت است . داروي ظهور عكس انواع مختلفي دارد كه همگي آنها نسبت به داروي ظهور فيلم ، قدرت و كنتراست بيشتري دارند . بنابر اين اگر از داروي ظهور فيلم براي عكس استفاده شود . تصوير كم كنتراست خواهد شد. داروهايي به نام داروهاي عمومي براي ظهور فيلم و عكس ساخته شده اند ولي بهتر است براي ظهور هر كدام ، از داروي مخصوص به آن استفاده شود.

يكي از انواع داروهاي ظهور عكس شامل اين مواد است : متول ، سولفيت سديم ، هيدروكينون ، كربنات سديم ، برمور پتاسيم و آب . درجه حرارت محلول ظهور بايد 20 سانتي گراد باشد.

داروي توقف شامل محلول 5/1 % اسيد استيك است.

داروي ثبوت شامل هيپو سولفيت سديم ، متابي سولفيت سديم و آب است.

طريقه ظهور عكس

كاغذ عكاسي نور داده شده با آگرانديسور را به طور يكنواخت و يكباره به نحوي كه امولسيون رو به بالا باشد ، در محلول ظهور وارد مي كنند بعد كاغذ را به كمك انبر كاغذ تكان داده و يا تشتك را تكان مي دهند تا ظهور كاغذ يكنواخت باشد و حباب روي آن تشكيل نشود.

زمان ظهور كاغذهاي عكاسي حداقل 5/1 و حداكثر 3 دقيقه است . پس از پايان ظهور ، گوشه كاغذ را مي گيرند ، از داروي ظهور خارج و بلافاصله وارد تشتك توقف مي كنند. بايد دقت شود گيره آلوده در هر مرحله وارد مرحله بعد نشود.

در مرحله توقف كاغذ بايد به مدت يك دقيقه آرام و مستمر تكان داده شود . پس از آن كاغذ وارد تشتك ثبوت مي شود . زمان مناسب ثبوت 5 تا 10 دقيقه است . در طي اين مدت چند بار كاغذ تكان داده مي شود تا ثبوت عكس يكنواخت باشد.

پس از مرحله ثبوت ، كاغذ بايد حداقل 20 دقيقه با آب جاري شستشو شود . در اين مرحله نيز از يك تشتك استفاده مي شود و شلنگ آب در كف تشتك قرار مي گيرد تا با بالا آمدن آب ، عكس نيز شسته پس از زمان مقرر ، كاغذ از آب خارج شده و آب اضافي با پارچه تميز و بدون پرز گرفته مي شود . به نحوي  كه تصوير رو به بالا باشد ؛ سپس كاغذ در خشك كن مخصوص قرار مي گيرد.

زمان ظهور كاغذ نبايد از 5/1 دقيقه كمتر باشد. اگر عكس زودتر از اين زمان تيره مي شود. بايد زمان نوردهي را كم كرد. داروي ظهور بعد از مصرف دور ريخته مي شود ولي از داروي توقف و ثبوت مي توان بازها استفاده كرد.

نور مخصوص تاريكخانه چاپ عکس

يك لامپ 15 وات است كه بالاي تشتكهاي ظهور و توقف نصب مي شود و 5/1 متر با آنها فاصله دارد . براي امتحان اين لامپ ، روي ميز محل تشتكها يك ورق كاغذ عكاسي نور نديده قرار داده ، يك سكه روي آن مي گذاريم و 15 دقيقه بعد آن را ظاهر مي كنيم . اگر تصوير جاي سكه ظاهر نشد . نور قرمز قابل اطمينان است .

اشكالات احتمالي در چاپ عكس و دلايل آن

1- تصوير كم رنگ : نور دهي كم به كاغذ ، زمان ظهور كمتر از 5/1 دقيقه . پايين بودن درجه حرارت دارو ، كهنه بودن و يا درست تركيب نشدن دارو .

2- تصوير تيره : نور دهي زياد ، زمان ظهور بيش از 3 دقيقه و دماي بالاتر از 20 در جه .

3- خفگي تصوير و عدم وجود نقاط سياه و سفيد : نامناسب بودن نور ايمن تاريكخانه چاپ عکس ، كهنگي كاغذ و ضعيف بودن نگاتيو.

4- تصوير كنتراست شديد دارد : نگاتيو پر كنتراست ، روي كاغذ كنتراست زياد چاپ شده .

5- تصوير ، ناواضح است : لرزش آگرانديسور هنگام نوردهي

6- تصوير دوتايي : هنگام نوردهي ، كاش كاغذ يا نگاتيو جا به جا شده اند .

7- اثر انگشت سفيد روي تصوير : دست به داروي ثبوت آلوده بوده است .

8- لكه هاي نامنظم تيره روي تصوير : در مرحله توقف كاملا زير و رو نشده است .

9- تيره تر بودن مركز تصوير : باز بودن كامل ديافراگم ، لنز غير مرغوب وتنظيم نبودن لامپ آگرانديسور.

10- وجود لكه و خطوط سفيد روي تصوير : وجود گرد و غبار روي لنز يا كاش فيلم

11- وجود لكه و خطوط تيره روي تصوير : كنده شدن امولسيون فيلم .

12-ناواضح بودن قسمتي از تصوير : خارج شدن بخشي از فيلم از كادر كاش فيلم ، انحناي فيلم به دليل گرماي كلاهك آگرانديسور ، چرخيده شدن كلاهك آگرانديسور يا لنز.

13- موجدار شدن لبه عكس : شستشوي بيش از حد و حرارت زياد خشك كن .

14- وجود رگه هاي تيره از حاشيه به مركز تصوير : نور ديدن كاغذ.

15- زرد شدن تصوير پس از چند روز : عدم شستشوي كافي يا ثبوت ناكافي

16 – بور شدن تيرگي هاي تصوير : زمان نوردهي زياد ، مرحله ظهور كمتر از يك دقيقه .

17- تيره شدن مشخص بخشي از تصوير : قرار گرفتن قسمتهاي تيره در داروي ظهور زودتر از بقيه كاغذ.

18- قهوه اي – نارنجي شدن حاشيه سفيد فيلم : زمان نوردهي كم . ظهور بيش از سه دقيقه .

اطلاعات اولیه

با توجه به اینکه هالیدهای نقره تنها مواد حساس در مقابل نور می‌باشند، از این رو منحصرا از آنها به عنوان تولید کننده موثر تصویر استفاده می‌شود. یک فوتون تنها در برخورد با دانه‌های هالید نقره یک بسته با حداقل چهار اتم نقره تولید می‌کند. عواملی مانند دما ، غلظت ظاهر کننده ، Ph و مجموعة تعداد هسته‌ها در هر دانه ، زمینه ظهور و میزان نقره آزاد ، در امولسیون فیلم نقش دارند. مواد ظاهر کننده علاوه بر اینکه یونهای نقره را به اتم نقره تبدیل می‌کنند، باید به اندازه‌ای انتخابی عمل کنند که موجب احیای آن قسمت از فیلم نور ندیده نشوند.
مواد ظاهر کننده
بیشتر ظا‌هرکننده‌های سیاه و سفید در عکاسی مجموعه‌ای از هیدروکینون و متول یا هیدروکینون و فنیدون است. یک ظاهر کننده معمولا حاوی یک یا دو معرف ظا هر کننده ، یک محافظت کننده برای جلوگیری از اکسیداسیون محلول ظهور در هوا و یک تامپون قلیایی برای جلوگیری از انجام واکنشهای غیر ضروری است. هیدروکینون به صورت ظاهر کننده عمل کرده به کینون تبدیل می‌شود و به ازای هر دو یون نقره‌ای که احیا می‌شود. دو پرتون نیز حاصل می‌شود.

چون فرایند فوق برگشت پذیر است. بنابراین حضور دو پرتون و کینون مانعی در فرایند ظهور ایجاد می‌کند. برای بر طرف کردن این مشکل از سولفیت سدیم استفاده می‌شود، چون سولفیت سدیم با کینون واکنش می‌دهد و امکان تبدیل کینون به هیدروکینون را از بین می‌برد. آنیون هیدروکسید حاصل پروتونهای موجود را در محیط خنثی می‌کند.

تهیه محلول ظهور
برای تهیه محلول ظهور فیلم سیاه و سفید به ترتیب زیر عمل می‌شود:
2 گرم متول ، 5 گرم هیدروکینون ، 100 گرم سولفیت سدیم ، 2 گرم بوراکس را در 75 میلی لیتر آب مقطر در دمای 50 درجه سانتیگراد حل کرده و پس از سرد کردن حجم آن را با آب مقطر به 100 میلی لیتر می‌رسانیم. وجود بوراکس در محلول تامپون اسید بوریک و آنیون بورات را تولید می‌کند که از تغییرات Ph جلوگیری می‌کند.

اگر فرایند ظهور در زمان طولانی یا در دمای بالا انجام گیرد، پدیده تار شدن روی می‌دهد که در نتیجه آن فیلم منفی خراب می‌شود. از آنجایی که افزایش دما موجب ظاهر شدن سریع فیلم می‌شود. دمای حمام ظهور باید دقیقا توسط عکاس کنترل شود. فرایند ظهور معمولا به وسیلة حمام متوقف کننده خاتمه می‌یابد. حمام متوقف کننده حاوی یک اسید ضعیف نظیر اسید استیک است که موجب کاهش Ph و در نتیجه کاهش غلظت یونهای و متوقف شدن واکنش تبدیل هیدروکینون به کینون می‌شود.
ثبوت فیلم
یکی از مشکلاتی که از آغاز پیدایش فن عکاسی مطرح بود مسئله ثبوت فیلم بود. اگر شدت برخورد نور با فیلم طوری باشد که فقط در نقاط برخورد نقره آزاد شود و در بقیه قسمتهای فیلم منفی هالید نقره دست نخورده باقی بماند. این هالید نقره در هر لحظه‌ای که فیلم در معرض نور قرار گیرد، تجزیه می‌شود. در نتیجه هر معرف احیا کننده‌ای در تماس با فیلم موجب تار شدن آن می‌شود. برای حل این مشکل باید ماده مناسبی پیدا کرد که بتواند هالید‌های نقره احیا نشده را حذف کند.

مناسب ترین و متداول‌ترین ماده برای این کار در عکاسی سیاه و سفید یون سولفات است، زیرا با یونهای نقره موجود در آب ترکیب کمپلکس بسیار پایداری را به وجود می‌آورد. پس از اینکه عمل ثبوت فیلم کامل شد به منظور حذف مقدار کمی از تیوسولفات باقیمانده در امولسون ، باید فیلم را به اندازه کافی با آب شستشو داد. در غیر این صورت یون تیوسولفات تجزیه و گوگرد آزاد می‌شود که می‌تواند با نقره ترکیب شده و سولفید نقره (سیاه رنگ) را بوجود آورد و موجب پایین آوردن کیفیت عکس شود.
چاپ عکس
عمل چاپ کردن عکس در حقیقت همان برگردانیدن فیلم منفی است زیرا قسمتهای تیره فیلم منفی در عمل چاپ روشن و قسمت روشن آن تیره می‌شود. فرآیند چاپ شبیه فرآیند فیلم منفی است. کاغذ چاپ حساس در مقابل نور را بر روی فیلم منفی قرار می‌دهند. ابتدا نور را از طرف فیلم منفی و بعد از روی کاغذ چاپ عبور می‌دهند. پس از این عمل کاغذ چاپ را ظاهر و تصویر مثبت را بر روی آن تـثبیت می‌کنند.

یکی از اساسی ترین تفاوتها بین ساخت فیلم منفی و چاپ آن اندازه دانه موجود در امولسیون مربوط است. دانه‌های هالید نقره موجود در کاغذ‌های عکاسی در مقایسه با امولسیون فیلم بسیار کوچک است. همین کوچکی باعث می‌شود که از حساسیت کاغذ عکاسی نسبت به نور کم کاسته شود که این خود از نظر کنترل زمان می‌تواند موثر باشد. امولسیون کلرید نقره به دلیل مقاومت نسبی بیشتر در برابر نور و در نتیجه حساسیت پایین‌تر نسبت به آن ، بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در ضمن عمل شستشو برای حذف یونهای تیوسولفات از کاغذ دقت بیشتری باید به کار برد. زیرا با کوچک‌ترین غفلت ممکن است یون تیوسولفات تجزیه شود و گوگرد آزاد کند که در واکنش با نقره به سولفید نقره تبدیل می‌شود. این مسئله کیفیت فیلم را پایین می‌آورد. بدین منظور یک حذف کننده تیوسولفات سدیم که حاوی پروکسید هیدروژن است به کار می‌برند، که یون تیوسولفات را اکسید کرده و به یون پایدار سولفات تبدیل می‌کند.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *